اگر ما به فردي برخورد کرديم که پس از ارزيابي اوليه متوجه شديم که فرد مورد نظر تنفس ندارد قلبش ازکار افتاده است بايد عمل احياء قلبي ريوي را براي او انجام دهيم که اقدامات آن به شرح زير مي باشد:

نخست اگر کسي در اطراف ما مي باشد از آنها کمک خواسته و فردي مشخص را براي کمک و اعلام به 115 فراخوان کنيم. سپس شخص را روي سطح صاف و سفتي قرار دهيم پس از باز کردن راه هوايي وي و مطمئن شدن از اينکه قطع نخاع نمي باشد گردنش را بالا کشيده و پس از مصدود کردن بيني همزمان تنفس انجام مي دهيم و پس از آن بيني را رها مي کنيم تا بازدم انجام دهد 2 بار اين کار را انجام مي دهيم و سپس لباسهاي وي را کنار زده در صورتي که بزرگسال باشد نرمي دست خود را دو انگشت بالاتر از انتهاي جناغ سينه (استخوان گيزيفوييد) قرار مي دهيم و با دست ديگر آن را مهار و کنترل مي نماييم و شروع به فشاري روي قفسه سينه به ميزان 5/3 تا 5 سانتيمتر مي نماييم. لازم به تذکر است که يک دست نبايد از آرنج خم شود و حتماً بايد عمود بر قفسه سينه شخص باشيم اين کار را 30 بار انجام داده و هر بار به ميزان يک ثانيه انجام مي شود. سپس مجدد تنفس مصنوعي و سپس ماساژ قلبي انجام مي دهيم تا علائم احياء که کم شدن کمبودي از قسمتهايي انتهايي بدن سرفه کردن مصدوم و حرکت اندامها مي باشد نمايان شود و حتماً به ياد داشته باشيم اگر راه هوايي درست باز نباشد امکان اينکه تنفس مصنوعي ما به داخل معده برود وجود دارد و مستلزم اين مي باشد که راه هوايي را دوباره باز نماييم و عمل تنفس را انجام دهيم. اين ماساژ براي کودکان با يک دست و ميزان 2 تا 5/3 سانتيمتر مي باشد.

براي نوزادان با يک دست يا 2 انگشت شصت و به ميزان 1 تا 5/2 سانتيمتر و به ميزان 2 تنفس و 15 ماساژ مي باشد. لازم به ذکر است که تنفس به اندازه حجم ريه کودکان و نوزادان باشد که خطري براي آنها ايجاد نکند.