سر و گردن و مهره هاي گردني

معاينه جزئي تر اين مناطق شامل كنترل دقيق سر و صورت ، پوست سر،گوش ،چشمها ، بيني و دهان از نظر وجود خراشيدگي ، پارگي و كوفتگي مي باشد . چشم و پلك ها را از نظر وجود قرمزي و لنز تماسي بررسي كنيد .

با چراغ قوه سايز و قرينه بودن پاسخ مردمك ها را به نور ارزيابي كنيد . خروج هر گونه مايع يا خون از گوشها و بيني را كنترل كنيد . همچنين قسمت قدام چشم را از نظر وجود جسم خارجي يا خون كنترل كنيد . به كبودي يا تغيير رنگ اطراف چشمها [1] يا پشت گوش [2] دقت كنيد . اين علائم مي توانند نشانه تروما به سر باشند.

سپس به آرامي ولي محكم ، صورت و جمجمه ، چشم ها و گوش و بيني را از نظر وجود تندرنس يا بد شكلي يا نا پايداري كنترل كنيد . تندرنس يا حركت غير طبيعي استخونها اغلب علامت آسيب جدي است و مي تواند منجر به انسداد راه هوايي شود . راه هوايي را به دقت در اين بيماران كنترل كنيد سپس داخل دهان را نگاه و لمس كنيد .

دندان شل يا شكسته يا جسم خارجي ممكن است راه هوايي را مسدود كرده باشد . انگشتان خود را با احتياط فراوان وارد دهان بيمار كنيد . همچنين به وجود پارگي ، تورم ، خونريزي يا هر تغيير رنگ در دهان و زبان بيمار دقت كنيد . تنفس بيمار را بو كنيد . هر بوي غير معمولي نظير بوي الكل يا ميوه بايد گزارش شود .

جلو و عقب گردن را از نظر وجود تندرنس و دفرميتي لمس كنيد . احساس خش خش يا لمس حبابهاي هوا زير پوست ، آمفيزم زير جلدي نام دارد و نشانه نشت هوا به زير پوست است و به اين معني است كه بيمار ياپنوموتوراكس دارد يا دچار آسيب حنجره شده است .

همچنين به وريدهاي گردني از نظر وجود اتساع دقت كنيد . اتساع اين وريدها در بيماري كه دراز كشيده است طبيعي مي باشد ، ولي اگر در بيماري كه نشسته است و جود داشته باشد نشانه بيماري مرتبط با قلب مي باشد .

قفسه سينه :‌

طي مراحل ارزيابي قبلي شما بايد تنفس بيمار را كنترل كرده باشيد . اگر قبلا اين كار را انجام نداده ايد بايد به دقت قفسه سينه بيمار را لمس كنيد .

به وجود كريپيتوس دقت كنيد كه مي تواند نشانه وجود پارگي راه هوايي ، پنوموتوراكس يا شكستگي دنده باشد . همچنين به حركات قفسه سينه هنگام تنفس دقت كنيد . حركات پارادوكس( متناقض ) ديواره قفسه سينه نشانه اين است كه بيمار شما قفسه سينه متحرك دارد ممكن است نياز به اكسيژن كمكي و تهويه مصنوعي داشته باشد .

همچنين صداهاي تنفسي بيماررادقيق تر ارزيابي كنيد . صداهاي تنفسي را درقله ريه ، ‌روي خط ميدكلاويكولار دو طرف ، قاعده ريه و روي خط ميداگزيلاري دو طرف به دقت گوش كنيد .

شما با گوش كردن به صداهاي ريوي بايد قادر باشيد كه يكي از موارد زير را تشخيص دهيد :

- صداهاي ريوي نرمال ،‌ در دم و بازدم صاف و آرام مي باشند .

- ويز نشانه انسداد راه هوايي تحتاني مي باشد . ويز صدايي با فركانس بالا است كه در بازدم واضح تر مي باشد .

- صداهاي ريوي مرطوب كه ميتوانند نشانه نارسايي قلب باشند . به كراكل مرطوب در دم و بازدم رال ميگويند .

- صداهاي ريوي احتقان يافته ، كه پيشنهاد كننده تجمع موكوس در ريه ها مي باشد و صداهاي با فركانس پائين مي باشند كه در بازدم واضح ترند و به اين صداها رونكاي ياويز آهسته نيز ميگويند. بيمار اغلب از سرفه خلط دارمرتبط با اين صداشاكي است .

- صداي خروس ،‌اين صدا معمولاً‌ بدون گوشي شنيده مي شود و نشانه انسداد راه هوايي در گردن يا قسمت فوقاني قفسه سينه است . صداي پارس مانند يا خروس در بازدم واضح تر است و به آن استريدور نيز مي گويند .

شكم : طي معاينه فيزيكي جزء‌به جزء‌بايد معاينه كامل تري از شكم انجام شود .

هنگامي كه تمام نواحي شكم را لمس كرديد از واژه هاي نرم‌،تندر ، متسع ، سفت براي گزارش يافته هايتان استفاده كنيد توجه كنيد كه برخي از بيماران ممكن است هنگام معاينه شما ، خودشان شكم خود را سفت كنند .

لگن : اگرشما در مراحل قبلي ، هيچ آسيب لگني را تشخيص نداده ايد مجدداً‌ لگن را از نظر وجود درد ،‌ تندرنس و ناپايداري و كريپيتوس كنترل كنيد كه تمام اين علايم ميتواند نشانه شكستگي لگن و ورود بيمار به شوك باشند .

اندامها : اگر قبلاً اندام را ارزيابي نكرده ايد بايد به دقت اندامها را از نظر علايم تروما ،‌طبق روش DCAP – BTLS بررسي كنيد . همچنين نبض ديستال ،‌حس و حركت اندامها نيز بايد بررسي شود . اگر قبلا متوجه آسيب اندامها شده ايد ، ارزيابي منظم شما از گردش خون ، ‌حس و حركت ، در زير ناحيه آسيب ، شما را مطمئن خواهد كرد كه آسيب عصبي عروقي اتفاق نيفتاده است .

پشت : طي مرحله ارزيابي سريع ، شما بايد پشت بيمار را از نظر علايم تروما ،‌به ويژه نزديك مهره ها بررسي ميكرديد .هنگامي كه ميخواهيد بيمار را براي ارزيابي پشت بچرخانيد احتياطات مربوط به ستون فقرات را رعايت كنيد . وجود بدشكلي مهره ها و درد نشان مي دهد كه بيمار نياز به بي حركت كردن ستون مهره ها دارد . ( اگر قبلا ستون مهره ها را بي حركت نكرده ايد . ) ساير تغييرات موجود در پشت بدن را نيز جستجو و ثبت كنيد .

علايم حياتي پايه : برخي اوقات آنچنان مشغول اقدامات ABC مي شويد كه فرصتي براي كنترل علايم حياتي پايه نداريد . پس اگر امكان داشته باشد ، گرفتن علايم حياتي پايه در ابتداي مواجهه با بيمار مهم مي باشد ولي اگر در مراحل قبلي ، علايم حياتي پايه را بررسي نكرده ايد الان زمان بررسي است .

ارزيابي حين انتقال : بر خلاف معاينه فيزيكي جزء‌به جزء ، ارزيابي حين انتقال در تمام بيماران بايد انجام شود . هدف از آن پرسش وپاسخ به سوالات زير مي باشد :

- آيا در مان شما منجر به بهبود وضعيت بيمارتان شده است ؟

- آيا مشكلي كه قبلاً‌ تشخيص داده ايد در حال بهبود است يا بدتر شده است ؟

- علت هر يك ازمشكلات جديداً‌تشخيص داده شده چيست ؟

ارزيابي حين انتقال به شما كمك ميكند تا تغيير شرايط بيمار را كنترل كنيد . اگرشرايط بيمار در حال بهبود است اقداماتي را كه انجام داده ايد ادامه دهيد ولي برخي اوقات شرايط بيمار درحال وخيم تر شدن است .

اگر چنين باشد بايد درمان خود را تغيير دهيد و سپس بر اساس مشكل شناسايي شده درمان جديد را شروع كنيد .

( جدول 13-8) اجزاي ارزيابي حين انتقال را ليست كرده است .

جدول 13-8 ارزيابي حين انتقال

- تكرار ارزيابي اوليه

- ارزيابي مجددعلايم حياتي

- تكرار ارزيابي هدفدار

- كنترل اقدامات درماني انجام شده

مراحل انجام ارزيابي حين انتقال :

ارزيابي حين انتقال تكرار ارزيابي اوليه و ارزيابي هدفدار و كنترل اقدمات درماني است كه شما انجام داده ايد .اين مراحل بايد هر 15 دقيقه در بيمار با شرايط پايدار و هر5 دقيقه براي بيمار باشرايط ناپايدار انجام و ثبت شوند .( شكل 22-8)

به خاطر داشته باشيد كه هنگام انجام ارزيابي حين انتقال از خود ابتكار نشان دهيد . چون برخي بيماران ممكن است نياز به ارزيابي با فواصل كوتاهتري داشته باشند .


[1] raccoon eye

[2] Battles-sign